در فرايندهاي اول قالب هائي به صورت دائمي(die) يا غير دائمي (mold) براي ساخت قطعات تهيه ميشوند سپس ماده ي خام به صورت مذاب(خميري شكل) در امده و در قالب شكل مورد نظر را به خود ميگيرد. معمولا قطعات فلزي بعد از اين فرايند براي در امدن به شكل مطلوب بايد ماشين كاري شوند ولي قطعات غير فلزي مثل پلاستيك نيازي به فرايندهاي تكميلي ندارند.

از فرايندهاي فرم دهي و شكل دهي ميتوان موارد زير را نام برد:

نورد كاري(rolling)-آهنگري(forging)-كشش يا حديده كاري(extrusion)-فرم دادن ورق فلزي(sheet metal forming)-متالوژي پودر(powder metallurgy)-كشش سيم(drowing)-پروسه ي مواد پلاستيك و كامپوزيتها

processing of plastics and composite material

فرم دادن و شكل دادن سراميك ها

(forming and shaping of ceramics)

از فرايندهاي برداشت ماده (براده برداري)ميتوان موارد زير را نام برد:

.برشكاري شكلهاي دايره اي مثل تراشكاري(turning)

داخل تراشيboring)) و سوراخكاريdrilling)) و برشكاري شكلهاي ديگر مثل فرز كاري milling)) وصفحه تراشيplaning-shaping)) و خان كشيbroaching)) و سوهان كاريfiling)) واره كاريsawing))

.سايش متصل مثل سنگ زنيgrinding)) و صيقل كاري

Honing)) و سايش منفصل مثل پرداختكاريlapping))

پوليش كاري polishing)) و براق كاريboffing)) .

در فرايندهاي ماشينكاري مدرن يا غير سنتي كه امروز كاربرد رو به رشدي در صنعت دارند بر خلاف فرايندهاي برداشت ماده ابزار با قطعه كار تماس مستقيم ندارند.از اين فرايندها ميتوان موارد زير را نام برد:

ماشينكاري شيميائي –ماشينكاري الكتروشيميائي-ماشينكاري با تخليه ي الكتريكي-ماشينكاري با اشعه ي ليزر-ماشينكاري با پرتو الكترونيكي-ماشينكاري هيدروديناميكي-ماشينكاري فرا صوتي-ماشينكاري با قوس پلاسما و غيره...

همه ي موارد فوق ازتغييرمواد خام مختلف سرهم شدن انها طي فرايندهاي متفاوتي كه انها را ساخت ميناميم بدست امده اند.ساخت در مفهوم وسيعش فرايند تبديل مواد خام به محصولات مورد نظر است.

منظور از توليد كل فرايند فراوري و ساخت تعداد انبوهي از يك قطعه كار شامل طراحي- براورد ابزار –مواد خام –ماشين الات وفرايندهاي توليد است.ت

توليد در ساخت تعداد انبوهي از قطعات معني مي يابد نه در ساخت تعدادي محدود.

منظور از طراحي در واقع انجام محاسبات مربوط به قطعات مورد نياز روز است كه به كمك علوم در طراحي جامدات چون استاتيك-ديناميك –مقاومت مصالح و طراحي اجزا انجام ميشود.

ابزار و مواد خام مورد نياز براي ساخت توامان و با توجه به طراحي هاي انجام شده و مقاومت مورد نياز و كارائي مورد انتظار از قطعه انتخاب مي شوند در اين راستا از علومي چون شيمي –علم مواد وغيره استفاده ي وسيعي ميشود.

بخش وسيعي از مطالعات رشته ي ساخت و توليد به بررسي ماشين الات و تجهيزات مورد استفاده در فرايندهاي ساخت قطعات تحت عنوان ماشين ابزار يا ماشين افزار اختصاص مي يابد به عبارت ديگر شناخت ماشينهاي ابزار مورد استفاده اجزا وطرز كار قسمت هاي مختلف-روش توليد قطعه توسط انها و سعي در رفع اشكالات و محدوديتهاي ماشينهاي افزار و تكميل اين دستگاه ها و تجهيزات از مهم ترين موارد پرداخته شده در ساخت و توليد ميباشد.

در گسترش ماشين الات و ابزارهاي مورد استفاده در ساخت قطعات ميتوان ابزارهاي دستي مثل سوهان واره و...تا دستگاه هاي پيشرفته ماشينكاري به كمك كامپيوتر CNC را نام برد .

در كنار اين ماشينهاي افزار سيستم هائي چون هيدروليك و پنو ماتيك و سيستم هاي ساخت به كمك شبكه هاي كامپيو تري براي كم كردن محدوديتها-افزايش سرعت و بهره وري در توليد قطعات كاربرد فراوان دارند